Wat recensenten vinden, boeit niet

Door Bananenspin op zaterdag 5 november 2011 21:32 - Reacties (9)
Categorie: Algemeen, Views: 4.582

Onderstaande is een column geschreven door een collega van een website waar ik technische werkzaamheden voor uitvoer, maar vond hem erg goed en wou het daarom graag delen.

Vanuit het niets was hij er; een nieuwe ster aan het gamejournalistieke firmament. Een aanstormend talent dat met één recensie de gevestigde orde het snot voor de ogen schreef. Ze moeten zich de haren uit het hoofd hebben getrokken, daar op de burelen van Power Unlimited, Eurogamer en IGN. Maandenlang hebben ze gekropen voor uitgever Bethesda Softworks, gesmeekt om de eerste recensie van The Elder Scrolls V: Skyrim, maar ze kregen hem niet. De primeur ging meedogenloos aan hun neuzen voorbij en belandde in de schoot van iemand die zich KennyDikkes noemt. Hoe deze volstrekt onbekende publicist het voor elkaar heeft gebokst, weet ik niet, maar hij plaatste al op 1 maart een uitgebreide recensie van Skyrim.

Hij staat er echt, daar op Bol.com. 'Oblivion,The Elder Scrolls V:Skyrim = EPIC !!!!', heet dit prachtige staaltje onderzoeksjournalistiek. Want laten we wel wezen, dat is het. Als je meer dan acht maanden voor de release van Skyrim een recensie-exemplaar weet te bemachtigen, ben je een grote. De Bob Woodward onder de gamescribenten, zeg maar. En waar dat Amerikaanse icoon wegkomt met een voorliefde voor betekenisloze details, daar vergeven we ook KennyDikkes graag een paar eigenaardigheden. Een eerste zin als deze bijvoorbeeld: "Skyrim wordt afgespeeld tweehonderd jaar na de gebeurtenissen van Oblivion". Lak aan de Nederlandse taal? Nee, het werk van een vakman is het. Eentje die zich als een ware prins Claus heeft bevrijd van de stropdas der grammatica.

Oké, ik overdrijf. KennyDikkes is gewoon een vijftienjarige fanboy die een Engelse preview door een vertaalmachine heeft gehaald. Bol.com staat er vol mee. Let er maar eens op. Hordes puistige puberjongens gebruiken de recensiemogelijkheid van de webwinkel om hun favoriete game te pluggen, maanden voordat deze uitkomt. Lyrisch zijn ze, ook al hebben ze nog geen minuut kunnen spelen. De gameplay is briljant, de graphics zijn de beste die je ooit zag en het geluid… wauw, alsof er een engeltje in je oor piest. Wat echte gamerecensenten er straks van vinden, boeit helemaal niet. KennyDikkes heeft zijn oordeel al lang klaar. Van hem krijgt The Elder Scrolls V: Skyrim de enige score die het spel verdient: de maximale. Iedere andere zou verkeerd zijn.

Het is een fenomeen dat Simon Parkin inmiddels maar al te goed kent. De redacteur van Eurogamer werd eind oktober bijkans gelyncht omdat hij het waagde Uncharted 3: Drake’s Deception te belonen met een acht. Nou is een acht natuurlijk een prachtig cijfer, maar niet voor Naughty Dogs nieuwste. Gamers waren furieus en lieten massaal van zich horen. Hoe kon Eurogamer nou zo uit de pas lopen? Andere websites gaven Uncharted 3 immers wel een negen of een tien. "Het is overduidelijk dat [Eurogamer] computerspellen haat", aldus ene John Walker, zonder een spoor van ironie. Ik vroeg me gelijk af of hij en ik dezelfde recensie hadden gelezen. Zo negatief was die toch niet?

Toegegeven, Parkin noemt Uncharted 3 "uiteindelijk oppervlakkig", maar spreekt ook over "de opwindendste game ter wereld". Hij begrijpt dat Naughty Dog ervoor heeft gekozen om van het spel een filmische achtbaanrit te maken, maar plaatst wel een paar kanttekeningen bij de uitvoering ervan. Parkin is van mening dat de focus op "beleving" soms negatieve consequenties heeft voor de gameplay. Ik zal jullie de details besparen, maar ik vind dat de Brit zijn kritiek uitstekend heeft beargumenteerd. En dan nog, een acht is toch een mooi cijfer?

Maar goed, tegen gekrenkte gamers is geen kruid gewassen. Zeker als ze massaal last hebben van een 'confirmation bias'. Oftewel, de menselijke neiging om de eigen verwachtingen bevestigd te willen zien. In de hoofden van Uncharted-liefhebbers heeft zich het afgelopen jaar immers maar één ding genesteld: Uncharted 3 wordt briljant. Dat weten ze omdat de eerste twee delen goed waren, maar ook omdat Sony ze dat heeft ingeprent. Maandenlang hebben ze geleefd op screenshots, trailers en kleine beetjes informatie. De spanning in de laatste week voor de release moet gigantisch zijn geweest. Ik kan me zo voorstellen dat ze op 24 oktober massaal achter de computer zaten om de eerste reviews te zien binnendruppelen. En toen gooide die kerel van Eurogamer roet in het eten!

Wat dat betreft roept de hele Simon Parkin-controverse vragen op over de functie van recensies. Gebruiken lezers deze om zich te informeren over de kwaliteit van een game? Of dienen ze als bevestiging van wat gamers toch al vinden? Allebei natuurlijk, maar die tweede is ongetwijfeld belangrijker dan vaak wordt gedacht. Moeten recensenten daar dan rekening mee houden? Als je het mij vraagt niet. Laten er alstublieft wat meer herrieschoppers opstaan: eigenzinnige gamejournalisten met een oprecht afwijkende mening, die deze goed kunnen beargumenteren. Daarom zeg ik: dank u, mijnheer Parkin. Dank u voor uw verfrissende, voortreffelijk geschreven bespreking van Uncharted 3. Ik moet u alleen wel waarschuwen. Als u Mass Effect 3 ook beloont met een acht, timmer ik u op uw gezicht.